Omstreeks 1787 stelt Jan Blanken Jansz. voor de marinehaven binnen de vesting van Hellevoetsluis te moderniseren. Van deze modernisering is de bouw van droge dokken wel het meest innovatief. Volgens plan zal dit dok uit twee delen bestaan t.w. een kieldok én een timmerdok.  Het kieldok wordt in 1806 in gebruik genomen, het timmerdok pas in 1825.  De bouw van het droogdok in de drassige Hollandse bodem is vanuit waterstaat - en bouwkundig oogpunt zeer bijzonder. De constructie voorkomt dat door opwaartse druk van het grondwater  het dok niet gaat drijven. Voor de aanvang van de bouw van het droogdok, worden eerst drie andere onderdelen gerealiseerd. Deze zijn: de bouw van het pomphuis, de plaatsing van de stoommachine en de pompen en de verbreding van de zeesluizen. Door de toepassing van een stoommachine wordt het droogpompen van de marinehaven versneld, zodat ook het uitgraven van het droogdok sneller plaats vindt. Later wordt de stoommachine gebruikt bij het droogpompen van het dok. De stoommachine van de Engelse firma Boulton & Watt is één van de eerste die in ons land werkte.